Leczenie odleżyn

Leczenie odleżyn

Odleżyny powstają na skutek stałego ucisku lub tarcia kości o tkanki miękkie, w efekcie którego następuje ograniczenie lub zahamowanie krążenia krwi. Na skórze pojawiają się zaczerwienione miejsca, które szybko ulegają obumieraniu. Najczęściej powstają one w okolicach kości krzyżowych, łopatek, grzbietu, guzów kulszowych, pięt i kostek u chorych, którzy nie mogą samodzielnie zmienić pozycji lub leżą unieruchomieni z uniesioną górną częścią ciała.

W zależności od wielkości, głębokości i koloru odleżyny dzielą się na pięć stopni. Pierwszy charakteryzuje się zaczerwienieniem blednącym po ucisku palca, drugi – utrzymującym się rumieniem, któremu może towarzyszyć ból, uszkodzenie naskórka, obrzęk i pęcherze. Trzeci stopień to uszkodzenie skóry razem z tkanką podskórną, które cechuje rana z wyraźnymi owrzodzonymi brzegami i dnem wypełnionym czerwoną ziarnistą substancją lub żółtymi fragmentami rozpadających się tkanek. Stopień czwarty to uszkodzenie tkanki podskórnej i martwica tkanki tłuszczowej, zaś w piątym martwica obejmuje również mięśnie, stawy i kości. Na dnie rany znajdują się czarnobrązowe fragmenty rozpadających się tkanek.

Leczenie odleżyn zależy w dużej mierze od stopnia ich zaawansowania. Kuracja opiera się zazwyczaj na wilgotnym leczeniu ran, które przyspiesza proces regeneracji aż o 50%. W uszkodzeniach pierwszego i drugiego stopnia stosuje się opatrunki hydrożelowe i żelowe hydrokoloidowe, które pochłaniają wydzielinę, zapobiegają wysychaniu rany i chronią ją przed zanieczyszczeniem. W bardziej zaawansowanych stadiach odleżyn należy skontaktować się z lekarzem, który za pomocą zabiegu chirurgicznego lub preparatów enzymatycznych usunie martwicę i oczyści ranę.

W przypadku żółtych ran zawierających martwe komórki nie można dopuścić do ich wyschnięcia. Stosuje się tutaj opatrunki alginianowe, pokrywane ewentualnie mocującym opatrunkiem hyndrokoloidowym. Nie należy nakładać materiałów, które nie zapewniają odpowiedniej wilgotności lub mają tendencję do spływania. Odleżyny w postaci ran czerwonych z ziarnowaniem również leczy się za pomocą opatrunków zapewniających wilgotne środowisko. Równie ważna jest w tym przypadku odpowiednia dieta, bogata w białko, cynk i witaminę C. Jeśli ranie odleżynowej towarzyszy silny obrzęk i podwyższona temperatura ciała, lekarz może przepisać antybiotyk.